:: wikimiki.org ::
| Lozère (departament) |
Lozère (departament)
Lozère jest francuskim departamentem położonym w regionie Langwedocja-Roussillon. Departament oznaczony jest liczbą 48.
Według danych na rok 1999 liczba zamieszkującej departament ludności wynosi 73 509 os. (14 os./km²); powierzchnia departamentu to 5 167 km².
Prezydentem departamentu jest Jean-Paul Pourquier.
Liczba gmin w departamencie: 185
Zobacz też:
- podział administracyjny Francji
- regiony administracyjne i departamenty Francji
- lista i omówienia gmin departamentu
Kategoria:Departamenty Francji
ja:ロゼール県
Departament (Francja)
Departament - jednostka podziału administracyjnego Francji, którego odpowiednikiem mógłby być powiat w Polsce, aczkolwiek rola departamentu w systemie administracyjnym jest o wiele bardziej znacząca. Na czele administracji departamentu stoi prefekt, reprezentant władzy centralnej, oraz rada generalna (conseil général). Departamenty dzielą się na mniejsze okręgi arrondissement, na czele których stoją podprefekci. W latach 70. departamenty zostały połączone w większe zgrupowania - regiony - które obejmują od 2 do 8 departamentów.
Podział na departamenty został wprowadzony we Francji na wniosek Emmanuela Sieyesa dekretem z 14 grudnia 1789 r. na miejsce dotychczasowych prowincji. Działanie to było wyrazem chęci zniszczenia struktur państwowych poprzedniego ustroju. Mimo to niektóre granice departamentalne biegną w tych samych miejscach co dawne granice prowincji.
Departamenty były wydzielone w sposób sztuczny, tak, aby były mniej więcej równe pod względem powierzchni i zaludnienia. Ponadto założeniem podziału było, by z każdego miejsca departamentu można było dostać się do jego stolicy w ciągu jednego dnia jazdy koniem.
Początkowo było ich 83, ale w wyniku zmian granic, przyłączenia kilku terytoriów, liczba departamentów wzrastała. W okresie największych podbojów francuskich na kontynencie europejskim wyróżniano 140 departamentów. Za restauracji było ich już tylko 86, po wojnach włoskich 89, a po wojnie francusko-pruskiej 1870-1871 - 86. W XX wieku podzielono gęsto zaludnione departamenty regionu paryskiego. Pewne zmiany zaszły także na Korysce. Obecnie część europejska Francji składa się z 96 departamentów. Ponadto istnieją 4 departamenty zamorskie.
Powierzchnia departamentów waha się między 4 a 8 tys. km2. Jedynie w aglomeracji paryskiej są one mniejsze - najmniejszy departament o powierzchni 105 km 2 obejmuje miasto Paryż. Przy czym jest to 2. pod względem liczby ludności departament po departamencie Nord. Liczba ludności tej jednostki waha się od 100 tys. do 2,5 mln mieszkańców.
Nazwy departamentów wywodzą się od cech geograficznych regionu - najczęściej są to nazwy rzek, które przez niego przepływają (Loire Gironde, Dordogne), nazwy pasm górskich (Vosges, Jura, Alpes-Maritimes) lub nazwy szczytów (Puy-de-Dôme). Niekiedy zawarte są także określenia położenia np. haut ('górny'), bas ('dolny'), maritime ('nadmorski'). Nazwy te celowo nie nawiązują do nazw krain historycznych, tak by nie nawiązywały do nazw sprzed rewolucji.
Ponadto każdy departament oznaczony jest dwucyfrowym numerem, zgodnie z ich kolejnością alfabetyczną (określniki położenia nie były brane pod uwagę). Wyjątkiem są departamenty regionu Île-de-France, które powstały w roku 1964 o numerach od 91 do 95 oraz departament Territoire-de-Belfort - nr 90. Także dwóm departamentom na Korsyce, które powstały w 1975 po podziale departamentu Corse (nr 20), nadano nowe numery 2A i 2B. Numery departamentów pojawiają się także w kodzie pocztowym (pierwsze dwie cyfry, np. 42100 Saint-Etienne - departament nr 42 Loire) oraz na tablicach rejestracyjnych (ostatnie dwie cyfry).
Zobacz też:
- Podział administracyjny Francji
- Lista francuskich departamentów w podziale na regiony
- Departamenty w innych państwach
Kategoria:Podział administracyjny Francji
ko:데파르트망 (프랑스)
ja:フランスの地方行政区画
Region (Francja)
Region - najwyższy szczebel podziału administracyjnego Francji.
W latach 60. i 70. władze francuskie doszły do wniosku, że podział na departamenty jest niewystarczający. Planowanie strategiczne w tak małych jednostkach jest niemożliwe. Dlatego w roku 1972 powołano do życia nowe regiony administracyjne - regions de programme - które grupują od 2 do 8 departamentów. Ich granice i nazwy nawiązują często do starych nazw historycznych (np. Owernia, Pikardia, Lotaryngia). Tylko kilka posiada nazwy geograficzne (np. Rodan-Alpy, Centre) lub kombinacje nazw historycznych i geograficznych (np. Szampania-Ardeny).
Każdy region dzieli się dalej na departamenty, arrondissement, kantony (canton) oraz gminy (commune).
Od 1982, kiedy to uchwalono ustawę o decentralizacji, najważniejszym organem w regionie jest rada regionalna (conseil régional) wybierana co 6 lat. Na jej czele stoi przewodniczący regionu. Ponadto prefekt regionu koordynuje działania rządu w departamentach wchodzących w skład danego regionu. Ze względu na pewne odmienności Korsyka posiada inne status niż pozostałe regiony. Na jej czele stoi zgromadzenie terytorialne.
Lista regionów
(zobacz numery na mapie z boku)
Cztery departamenty zamorskie (départements d'outre mer, DOM) mają również status regionu:
- 971 Gwadelupa
- 972 Martynika
- 973 Gujana Francuska
- 974 Reunion
Zobacz też:
- Podział administracyjny Francji
- Lista regionów francuskich z podziałem na departamenty
- Region jako nazwa jednostki administracyjnej w innych państwach świata
Kategoria:Podział administracyjny Francji
ja:フランスの地方
Langwedocja-Roussillon
Langwedocja-Roussillon (fr. Languedoc-Roussillon wym.: [langdok' rusijõ']; okcyt. Lengadòc-Rosselhon wym.: [lengodo-ruselju]) - region administracyjny Francji, położony w południowej części kraju nad Morzem Śródziemnym oraz przy granicy z Hiszpanią. Graniczy też z regionami: Prowansja-Alpy-Wybrzeże Lazurowe, Rodan-Alpy, Owernia i Midi-Pyrénées. W skład regionu wchodzi 5 departamentów.
Nazwa regionu wywodzi się od nazw dwóch historycznych prowincji Langwedocji i Roussillon, do których zasięgu nawiązuje współczesny region administracyjny.
Kategoria:Regiony Francji
ko:랑그도크루시용
ja:ラングドック＝ルシヨン地域圏
Regiony administracyjne i departamenty FrancjiPoniższa mapa i tabela przedstawia regiony i departamenty Francji - dwa najwyższe szczeble podziału administracyjnego Francji.
center
Do regionów administracyjnych Francji zalicza się także 4 departamenty zamorskie (DOM):
Kategoria:Podział administracyjny Francji
Podział administracyjny Francji
Podstawy współczesnego podziału administracyjnego Francji ukształtowały się w okresie rewolucji francuskiej. Zniesiono wówczas podział na prowincje i wprowadzono departamenty. W tym samym czasie pojawiły się także francuskie gminy, nieco później kantony i arrondissements. Najwyższy stopień tego podziału - regiony - wprowadzono dopiero w 2. połowie XX wieku. Jednocześnie od końca XIX wieku podejmowano nieudane próby ograniczenia nadmiernej liczby gmin. Ostatecznie nacisk kładzie się teraz bardziej na współpracę gmin, która przyjmuję formę związków międzygminnych bądź terytoriów zwanych pays.
Współczesna Francja dzieli się zatem na:
Departamenty zamorskie (départements d'outre-mer, DOM), z których każdy jest jednocześnie odrębnym regionem (régions d'outre-mer, ROM), stanowią integralną część Francji, wchodzącą w skład Unii Europejskiej.
Pozostałe obszary, czyli tzw. terytoria zamorskie (territoires d'outre-mer, TOM), choć stanowią część Francji, to nie wchodzą w skład Unii Europejskiej. Do niedawna istniało sześć takich terytoriów, ale jedno z nich, Polinezja Francuska, otrzymało status kraju zamorskiego (pays d'outre mer). Z pozostałych pięciu dwa posiadają status zwykły (Wallis i Futuna oraz Francuskie Terytoria Południowe), a trzy (Saint-Pierre i Miquelon, Majotta i Nowa Kaledonia) - specjalny status zbiorowości terytorialnych (collectivités territoriales). Ponadto Francja sprawuje kontrolę nad kilkoma wyspami na Oceanie Indyjskim i Spokojnym.
Zobacz też:
- listę oraz podstawowe dane statystyczne regionów i departamentów francuskich
- DOM-TOM.
-
Kategoria:Departament LozèreLozere 972
- 0972
ko:972년
Sepsa pociel otyo kaway Architekci wntrz
|
|
|
| :: RELATED NEWS :: |
Schlagsahne
Sahne, auch Rahm oder österreichisch Obers genannt, ist der fettreiche Anteil der Milch, der sich beim Stehenlassen an deren Oberfläche sammelt. Sie wird durch Abschöpfen oder heute durch Zentrifugieren gewonnen. Die Trennung erfolgt in beiden Fällen aufgrund der geringeren Dichte des Milchfetts im Vergleich zur verbleibenden Magermilch.
Sahne enthält gegenüber Milch nicht nur mehr Fett, sondern auch mehr 8. Februar 1794 in Hamburg-Billwärder; † 25. März 1867 in Oranienburg) war Chemiker. Er wurde als drittes Kind eines Pastors geboren.
Als Professor der
|
Hans Zender
Hans Zender (
- 22. November 1936 in Wiesbaden) ist ein deutscher Dirigent und Komponist.
Leben
Zender studierte von 1956 bis 1959 Klavier, Dirigieren und elektrischen Strom öffnen und schließen. Sie setzen den Strom also in Strompulse um.
Unterbrecher werden heute als Bauteile (Schalter) in der Zündanlage eines Ottomotors. Der Motor treibt im Korund mit Ausnahme der rubinroten Varietäten (Diese heißen Rubin). Im engeren Sinne bezieht sich der Begriff heute aber nur noch auf die blauen Varianten, die aber farblich immer noch von Himmelblau bis zu einem ins Schwarze reichenden Dunkelblau reichen und je nach Lichteinfall auch im Farbton variieren können. Die Farbe wird durch "Verunreinigungen" durch zweiwertige Eisenatome verursacht; d
|
Zündverteiler
Der Zündverteiler ist ein Bauteil in der Zündanlage eines Ottomotors.
Er besteht aus einer Verteilerkappe und dem Gehäuse. Im Gehäuse befindet sich eine Welle auf der eine der Zylinderzahl entsprechender Anzahl von Nocken angebracht ist. Diese Welle wird vom Motor angetrieben.
Grundfunktion
Die Grundfunktion eines Zündverteilers lässt si
|
UTM-Koordinatensystem
Ein UTM-Koordinatensystem (von englisch Universal Transverse Mercator) entsteht in einer Ebene, wenn eine Erdkugel oder ein Erdellipsoid in diese Ebene mittels der universalen transversalen Mercator-Projektion (UTM-Abbildung) abgebildet wird.
Die Achsen des UTM-Koordinatensystems werden als Ostwert (Easting) und Nordwert (Northing) bezeichnet. (Im Gauß-K
|
Liste von Märchen
Liste von bekannten Märchen bzw. Märchen-Sammlungen
siehe Grimms Märchen
- Das Feuerzeug
- Das Gänseblümchen
-
|
Tonabnehmer
Plattenspieler
Der Tonabnehmer ist eine Baugruppe beim Plattenspieler bestehend aus Nadel, Nadelträger und Wandler. An der Spitze der Nadel ist ein Saphir oder Diamant angebracht. Am Schaft der elastisch gelagerten Nadel werden die Schwingungen über eine Gabelkonstruktion an den Wandler übertragen. Dazu wird üblicherweise die Oberfläche der Tonrille mechanisch abgetastet und diese Bewegung in elektrische Modulationsspannung umgewandelt. I
|
Goldenes Zeitalter
Goldenes Zeitalter ist ein Begriff aus der antiken griechischen Mythologie. Er ist aber auch in der buddhistisch-mythologischen Zeitalter-Lehre bekannt. Die hinduistische Tradition bezeichnet das Goldene Zeitalter als Satya-Yuga.
Mythos
Als sein Begründer gilt Kronos, der Sohn
|
|
